· Zer garaiko eraginak jaso zenituztela uste duzue?

· Zer gehiago landu daiteke plastikan, zuen hezkuntza historian landu ez zenutena?


Hezkuntza artistikoaren eboluzio historikoa ikusita, gure belaunaldia 1990Ko LOGSE legearekin dator bat. Hori dela eta gure heziketan lege hau aplikatu beharko luketen arren, gure heziketa artistikoa aztertuta 1990ekoak baino gehiago, 1970ko LGE legearen eraginak jaso ditugula ikusi dugu.

Taldekide guztion artean eztabaidatu eta guztiok ados gaude guri eman diguten heziketa artistikoaren helburua marrazketa eta eskulanen kontzeptu tradizionalak gainditzea izan dela imaginak irakurtzeko gaitasuna lantzea baino gehiago. Gainera, eta nahiz eta legeak kontrakoa dioen, teknika ezberdinak erabili ditugun arren ez dugu uste libreki adierazten utzi zaigunik eta ezta gure kreatibitatea ateratzen utzi zaigunik ere.

Gizartea aldatzen ari den bezala artea egiteko modua ere aldatzen ari da, horregatik eskoletan plastika irakasteko moduak ere aldatu behar lukeela uste dugu. Gaur egungo arteak, bizi dugun errealitatea, gizartea plasmatzen du. Istorioak kontatzen ditu, ez dira irudi soilak, baina, hauek ezkutatzen duten esanahia ulertzeko begirada kritiko batez begiratzea ezinbestekoa da. Begirada kritiko hori garatzea da gure ustez eskoletan arte hezkuntza irakasterakoan izan beharko genukeen helburuetariko bat.

Bestalde, artea komunikatzeko era bat denez, plastika arloan jarduera honen komunikatzeko ahalmenak ezagutaraztea ahalbidetu beharko genuke, haur bakoitzari bere erara espresatzen utziz, bere lanetan azaldu nahi duena libreki espresatuz. Arteak liberazio bat izan behar du, norberak inolako araurik gabe, bere gauza propioak sortzeko. Horrela, geure identitate propioa eraikitzen lagunduz.

Horrez gain, esperientzia artistikoek pentsamenduaren garapena ere bultzatzen du. Horretarako haurrei material desberdinak eman eta material bakoitzak eskaintzen dituen aukeren inguruan pentsatu eta horiek kontuan hartuz sortzen utzi behar zaie.

Hori guzti hori gauza dadin ordea, beharrezkoa da irakasleak gaiaren inguruko jakintza bat izan eta haurrak bideratzea, hauek, artearekiko jarrera positibo bat gara dezaten honek eskaintzen dituen aukeretaz gozatu eta aske sentitzeko. Bestalde, ebaluatzeko metodoak ere aldatu beharko liratekeelakoan gaude, orain arte gu ebaluatu gaituzten era, guztiok lan berdina egin eta originalaren antzekoena zenari notarik onena eta originaletik gehien urruntzen zenari baxuena jartzea, bukaerako emaitzari garrantzia ematea da. Horren ordez haur bakoitzaren laneko jarrera, prozesu osoa, baloratu beharko litzatekeela uste dugu, bakoitzaren mundua ikusteko era, sormena, ideia propioak... indibidualtasunez baloratu eta horri esker haurrak beldurrak alde batera utziz libreki espresatzera animatuz.